inniiq.ice;;

Frist trip@Srilankan n Maldives![1]

posted on 17 Apr 2012 19:04 by inniiq directory Travel, Diary

ฮัลโหลวๆ แหะๆ เขินนิดนึงไม่ได้เล่นบลอคมานานมากแล้ว
ตั้งแต่เรียนปีหนึ่งนี่ก็ยุ่งเหยิงวุ่นวายมาตลอด และใช้เวลาไปทำอย่างอื่นซะมากมาย 555

มาๆ เข้าเรื่องดีกว่าเน๊อะ คือเราอ่ะ เกิดมาสิบเก้าปีแล้ว ยังไม่เคยก้าวเท้าออกนอกประเทศจริงๆจังๆเลย **ไม่นับแม่สายแหล่งของเถื่อนนะคะที่รัก**
พาสปอร์ตก็ทำมาตั้งนานแล้วมันว่างเปล่าไร้มลทินมานานเกินความจำเป็น
เราเป็นคนที่เกือบจะได้ไปต่างประเทศมาหลายครั้งมาก แต่มันชอบจบตรงคำว่า "เกือบ"ทุกครั้ง เกือบได้ไปแข่งวงโยที่อิตาลี เตรียมเก็บตัวแล้ว แต่ดันมีเรื่องสงรามอิรักกับโรคซาร์ตอนนั้นเข้าพอดี เกือบได้ไปแลกเปลี่ยนที่ญี่ปุ่น เกือบได้ไปเรียนที่อเมริกาหลายครั้ง สุดท้าย น้องชายเราก็ได้ไปเรียนแทน พอรู้ตัวว่าจะได้ไปศรีลังกากับมัลดีฟนี่ก็ยังไม่ได้มั่นใจร้ายเปอร์เซ็น

ที่ไปเนี่ย บอกไว้ก่อนเลยว่าไม่ได้เที่ยวอย่างเดียว ติดป้าไปทำงานเป็นหลัก เรื่องเที่ยวเป็นเรื่องรองจ้า

ความรู้สึกแรกที่ป้าชวนก็อยากไปนะ เพราะมีมัลดีฟเป็นสาเหตุหลักของแรงจูงใจ เพราะมีแต่คนบอกว่าสวยมากๆ น้ำใส ในหนัง ในละครเงี้ย สวยเว่อร์กันไป ส่วนศรีลังกา รู้จักอยู่แค่สามสิ่ง ชา เครื่องหนัง แล้วก็ หน้ากาก :DD

ทำงานส่งอาจารย์ปลายเทอมยุ่งมากๆ ส่งงานจนถึงวันสุดท้าบ รู้ตัวอีกทีก็ถึงวันขึ้นเครื่องแล้วจ้าา

ใช้เวลาจัดกระเป๋าครึ่งวันถ้วน เอาล่ะ Let's go Srilankan!!!

ตอนขาไปยุ่งเหยิงมากๆ วิ่งกันมาขึ้นเครื่องแทบตาย ข้าวเช้าเราก็ไม่ได้กิน เพราะมาแสตนบายตั้งแต่ตีสี่ครึ่งพอได้ขึ้นเครื่องก็โล่งงงง ไปสายการบินแอร์เอเชียค่ะ หลับยาวเพลินๆ สามชั่วโมงก็ถึงศรีลังกาแล้วจ้า เฟิสอิมเพลสชั่นที่ลืมตาบนเครื่องบินและมองลงมาคือภูเขาและต้นไม้เยอะมากๆๆๆ

ตอนผ่านตอมอ ทำความมั่นใจในการใช้ภาษาอังกฤษหายไปเลย สำเนียงเค้าตอนแรกฟังยากมากๆ ยังไม่ชินแล้วเค้าก็พูดในคอ เรานี่ยืนเอ๋อเลย ป้าต้องเข้ามาช่วย 555 แต่คนศรีลังกาไม่ว่าจะป้าๆ ยายๆ พูดภาษาอังกฤษกันได้หมดเลยนะ เหมือนคนเค้ามีหลายเผ่า ภาษาอังกฤษคงเป็นเหมือนภาษาภาคกลางนั่นแหละ

นี่ห้องของเราจ้า ในโรงแรม colombo city hotel โดยรวมก็โอเค อยู่ได้ แต่อย่าเก็บของมีค่าไว้ในโรงแรมเด็ดขาด เราโดนไปห้าสิบดอลถ้วน **น้ำตาจะใหล หายไปเลย เซ็ง โรงแรมอยู่ตรงข้ามกะตึกเวิล์ดเทรดเลย ห่างจากสนามบินประมาณสองชั่วโมง วันแรกนี่เดินทางจนเหนื่อยเลย

พอไปถึงก็ประมาณเที่ยงแล้ว เลยออกไปกินอาหารไทยในศรีลังกาค่ะ ป้ารู้จักกะแม่ครัวร้านนี้ และตอนขาไปนี่แหละที่ทำให้รู้เลยว่า นั่งรถที่นี่เท่ากับเตรียมตัวตายทุกเวลา ดริฟกันกระจายยยย เสียงบีบแตรดังเหมือนทักกันตลอดเวลา เราไปสามวันแรกนี่เกือบชนกะรถเมล์ทั้งสามวัน ฮือออ แล้วไฟแดงนี่แทบไม่มี พึ่งคุณตำรวจจราจรเอา ซึ่งคิดว่าอาชีพนี้น่าจะอันตรายต่อชีวิตมากถ้าขับกันอย่างงี้ ตอนกลางคืนไม่มีตำรวจตามแยก ตอนนั้นก้ตัวใครตัวมันครัฟ

อาหารมื้อแรกอร่อยมากกก กับนะ แต่ข้าวไม่เท่าใหร่ ในอารมณ์ตอนนั้นน่ะ ไม่รู้หรอกว่ามันคือข้าวที่ดีที่สุดเท่าที่จะหาได้ในนี้แล้ว ไม่มีหรอกข้าวหอมมะลิอร่อยๆ ข้าวที่คนที่นี่เค้ากินปกตินะ เค้าบอกว่าคนไทยกินไม่ได้เลยล่ะ ระหว่างนั่งกิน แขกในร้านก็เต็มตลอด อาหารไทยเป็นที่นิยมมากเลยในศรีลังกา

วิวนอกร้านจ้า ร้านอยู่ริมแม่น้ำพอดี สวย แต่อากาศร้อนมากกก

รูปโรงแรม colombo city hotel ตอนแรกมองข้างนอกตื่นเต้นใหญ่ สวยมากๆ แต่เข้าข้างในแล้วเฉยๆ 555

พอกินเสร็จ ก็ไปดูสถานที่ๆ ไปขายของกัน นี่บัตรสตาฟจ้า วิ่งเล่นได้ทั้งงานไม่ต้องเสียค่าเข้า

งานนี้ก้เหมือนงานขายของทั่วๆไปอะ วันหยุดคนเยอะมากกก

แอบวิ่งไปสืบมาว่าร้านของคนศรีลังกาเค้าขายไรมั่ง ส่วนมากก็จะเป็นเสื้อผ้า ข้าวของ เครื่องใช้ธรรมดา แต่มีร้านนี้นี่แหละที่ชอบเป็นพิเศษ เสี่อสวยมากก

นี่ทางเข้าของส่วนที่พวกเราขายของกัน เค้าจะบอกไว้เลยว่า มีของจากประเทศไทยมาด้วยนะ!! เหมือนคนที่นี่จะมองว่าของจากประเทษเราเนี่ย มีคุณภาพ ถือเป็นของดี แต่คนที่นี่ไม่ชอบอ่านป้าย ก็จะชอบเข้ามาถามว่า จีนหรอ ญี่ปุ่นหรอ เวียดนามบ้าง ไต้หวัน ว่ากันไป วันนี้แค่มาจัดสถานที่

ร้านข้างเคียง ฮี่ๆ คนแวะเข้ามาดูเยอะมากกก

ส่วนอิไอซ์มาช่วยป้าขายกระเป๋าแฟชั่นจ้า

ส่วนตอนขากลับก็นั่งตุ๊กๆ ถ่ายรูปเมืองเค้ามาฝากด้วยล่ะะ

ศรีลังกา ตึกสวยๆ ทันสมัยก็มีเยอะนะ แต่มันแล้วแต่ย่าน สถาปัตยกรรมหลากหลายมาก คงเพราะเคยเป็นเมืองขึ้นมาด้วยล่ะมั๊ง เดินๆ ไปเจอตึกแบบแวร์ซายมาเลยก็มี แล้วข้างๆ ก็ตั้งพระพุทธรูปยักษ์ไรงี้ ที่มุกถนนจริงๆ ส่วนคนที่นี่ความต่างของฐานะมันเยอะ และตัดสินคนจากการแต่งตัวไม่ได้จริงๆ ไม่มีทางดูออกเลยล่ะ